Zoals zij het deed, is onmogelijk...

 Ik had een aardige begeleidster, die met me mee naar deze locatie was gekomen vanaf een vorig adres. 

Ze was heel vriendelijk en meegaand, en ze wilde me begeleiden in gezond eten en gezond koken, echt het moderne linkse, haast veganistische koken, en serieus afvallen. Dat was vijf jaar terug, toen alles nog kon maar ook al duur was. Toen at ik wat de pot schafte op de Boed, en de supermarkt en de gewone winkels leken toen wanstaltig ver weg. Ik ging vanuit hier niet zomaar iedere week naar de markt om groente en fruit te kopen, en de Boed schafte voornamelijk zware kost en Hollandse pot met traditioneel vlees. Ik wilde heel graag met haar mee doen, want zo gezond is iets waar ik ook in geloof. Ik ben me bewust van de voordelen van super gezond eten, en de eigenschappen van groente en fruit op het menselijk lichaam, ik ben alleen geen vegetariër. 

Alleen werd zij levensgevaarlijk ziek in Corona- tijd. Ze had eerst zware Corona, en bleek toen een ongeneselijke kanker te hebben. Ze is een paar jaar terug overleden, net toen de stemmen in mijn hoofd zeiden: 'Maar alles word zo duur, dan ben je gewoon blij met een kommetje groentesoep en een bord hutspot.' (Dat was toen ik nog op de Boed at.) 

Haar manier van eten is onbetaalbaar voor een arme drommel als ik. Ik eet van verspaketten met groenten als ik wereldkeuken kook, dat is voor mij net aan te doen. Als ik alle ingrediënten los moet kopen, ben ik te veel geld kwijt dus dat gaat niet. En ze was ook altijd vurig tegen al die koekjes bij de koffie. Toen ik voor mezelf moest koken deed ik aardappelen, groente en vlees maar mager, en verspaketten. In haar geest heb ik nooit kunnen koken. Dus ik kan het niet waarmaken. Ik doe magere yoghurt of (In de zomer) chique fruit als toetje. Zij was altijd heel erg tegen de (ongezonde) vla op de Boed. Ik hoop dat ze vanuit het hiernamaals vind dat ik het beter doe dan de Boed. Maar ik vrees dat het er niet in zit zoals zij, soms voel ik me heel erg boos op haar. Dat had ik toen de crisis uitbrak en ik het niet meer met haar kon bespreken. En zij net overleden was. Maar nu dat is gaan liggen voel ik het vooral als jammer. En ze verdient die woedde niet. Tijdens haar uitvaart kon ik alleen maar huilen. Want ze was een geweldig mens. Maar het lukt niet, ik zit meer in het bescheiden midden in de politiek qua koken. Uit noodzaak, want als ik kon wat ik wilde dan deed ik het wel beter, maar ik loop ook tegen capaciteiten aan. Ik ben niet zo sterk dat ik elke dag voldoende energie kan opbrengen om heel gezond te koken. De boodschappen halen is niet meer zo'n punt, ik bestel bij Picnic en ik heb het de volgende dag al binnen. Het is ideaal voor een locatie die zo afgelegen van winkels is als die van mij. Maar zij was altijd tegen internet bestellen omdat het slecht is voor het milieu, en ik zweer erbij omdat ik de kracht niet heb om steeds naar winkels te gaan. Het internet is zo'n ideale uitkomst voor een client als ik. 

Ik durf niet meer zo goed slecht te eten, of te ver te gaan met eten. Maar slank word ik er niet van. Het zit een beetje vast. Ik deed aan fanatiek zwemmen één keer in de week via de organisatie waar ik bij woon, en ik was behoorlijk fanatiek. Ik werd gespierder, maar afvallen ging gewoon niet. Hier zijn ze zo streng over eten tegen me, terwijl ik al niet veel eet. Of in ieder geval, niet meer dan een gewoon gezond persoon. Ik kan het alleen niet helpen. Ik wou dat het eens ging...